Nieuws Wie of wat Repertoire Uitvoerenden 
CD's Live Media Contact  CD's |
|
Toelichting bij 'Maar nu / Mar nou' Eerst even dit.. Al sinds vele jaren is Sjef degene, die de muziek bedenkt (en vaak ook uitvoert) bij de teksten van Hans. De liederen op deze cd zijn vaak eerst verschenen als onderdeel van toneelwerk. In enkele gevallen schreef Hans een nieuwe tekst bij al eerder door Sjef gemaakte melodieën. Beiden zijn van plan deze samenwerking nog lang voor te zetten! Of anderen daar ook bij gebaat zijn, mag u zelf beoordelen na het beluisteren van de liedjes van onze cd. Maar nu/Mar nou kozen wij als titel, omdat bijna alle teksten, zowel die in de Nederlandse standaardtaal (Maar nu) als die in ons Meijerijse dialect (Mar nou) op het fenomeen tijd betrekking hebben. Verleden, heden en toekomst zorgen voor weemoed, melancholie en zelfs ontgoocheling, terwijl toch ook hoop en vertrouwen doorklinken. Dat de liedjes verder een grote verscheidenheid aan onderwerpen, stemmingen en melodieën bevatten wordt door ons als positief ervaren. Hét Brabantse dialect bestaat volgens ons niet. Onze variant van het Brabants bevindt zich ‘ergens’ tussen Sint-Michielsgestel, Sint-Oedenrode, Dinther en Nistelrode, maar wordt tot in verre omstreken zeer redelijk verstaan. Voor de zekerheid staan de teksten van de dialectliedjes in het boekje, maar “’n bietje Braobander” zal ze al luisterend ook wel kunnen volgen. |
|
1. Niemandstijd Zang: Marieke, Ton, Marij Niemandstijd was ook het openingslied van de gelijknamige cabareteske revue, die bij de millenniumwisseling is uitgevoerd door Rederijkerskamer Moyses’ Bosch in ’s-Hertogenbosch. De tekst benadrukt, dat de tijd een zeer vreemd fenomeen is. Het lied bezingt tijd, die niet verstrijkt; tijd, die tegen de klok indraait; tijd, waar niemand iets in kan doen, kortom: niemandstijd. |
|
2. Het
benkske Zang: Hans Het benkske stond oorspronkelijk in Sint-Michielsgestel, maar is verhuisd naar overal. Tussen kerk en gemeentehuis speelt het leven van alledag zich af, en het is goed, om daar af en toe eens bij stil te staan. Of liever: te zitten. Dus schuif maar bij ons aan, om een bietje mee te klassineren. Plek zat. |
|
3. Voorbij Zang: Piet Piet bracht dit lied het eerst ten gehore, toen hij opa speelde in de revue Allemachtig, al tachtig. Maar niet alleen oudere mensen zullen het gevoel herkennen, dat hier wordt bezongen. Hier komen het sterkste de weemoed om en het gemis van het voorbije naar voren, maar ook de zekerheid van en het vertrouwen in het niet verloren gaan van al wat geleefd heeft. Het kan, hopen wij, ook een troostrijk lied zijn. |
|
4. De
mei Zang: Ruth en Antonie Dit liedje kan gezien worden als een tegenstelling ten opzichte van het voorgaande, maar eigenlijk ook als een ‘natuurlijk’ vervolg erop. Aanstekelijk? Wel om mee te zingen, hopen wij, en verder moet u maar zien. |
|
5. De
Meijerij Zang: Hein We kunnen deze ballade gerust het klassieke “vruuger”-lied noemen. Veel melancholie om wat er van ons prachtige platteland rond Den Bosch verloren is gegaan, veel herkenbaars hopelijk voor hen, die het nog gekend hebben. De opmerkingen, dat het met de knotwilgen niet zo ernstig is, dat er toch weer kikvorsen zat zijn en dat de Meijerij van ’s-Hertogenbosch als zodanig nauwelijks meer bestaat, doen volgens ons niet ter zake! |
|
6. Zonn’n
dag Zang: Marij Ook dit lied heeft met tijd te maken, maar nu gaat het niet om het verleden of de toekomst, maar om het heden. De dag van vandaag, maar gelukkig ook weer niet élke dag van vandaag! Hoe dat zit? Luister maar mee naar Marij en denk dan net als wij: “Och errum!” |
|
7. Waar
het land is Zang: Marieke en Jan Pieter De onmogelijke liefde is een zeer bekend gegeven van alle tijden: Tristan en Isolde, Romeo en Julia, etc. Ook in het toneelstuk De poppetjes dansen kwam zo’n problematische relatie voor. Gelukkig staan de taal en de verbeelding samensmeltingen toe, die de harde werkelijkheid te boven gaan. Daarover gaat dit liefdesduet. |
|
8. Vrouwenlied Solo’s: Anja en Marij Wij wensen vurig, dat u bij het beluisteren van dit lied een beetje die kriebels krijgt, die het publiek had bij deze scène uit De poppetjes dansen. |
|
9. De
deserteur Zang: Hein Natuurlijk is een soldaat, die met het zwaard leert vechten en die de vijand in de ogen ziet, een persoon uit de geschiedenis. Ook trommelslagen en trompetgeschal, slagveld en vaandelvlucht zijn begrippen, die bij de oorlog van vandaag de dag niet meer voorkomen. En zelfs de militairen zijn tegenwoordig vaak vrijwilligers… |
|
10. Herfstlied Zang: Petra Jaja, we weten het zelf ook: misschien is na de twee voorgaande liederen dit Herfstlied een beetje teveel van het droevige. Maar waar Het vrouwenlied en De deserteur nog erg strijdbaar waren, is daar hier niet veel van te merken. Wanhoop en eenzaamheid heersen. Ergens moet er een punt zijn, waar triest en mooi samenvallen… |
|
11. M’n
eigeste taol Zang: Hans Een kleine tegemoetkoming aan allen, die het Brabantse dialect niet kennen. Uitleg van allerlei voor ons normale begrippen, maar helaas zelf ook weer in het dialect gesteld. In het boekje staat een soort vertalinkje bij de tekst voor al diegenen, die enkelt mar “hog” kunnen praoten! |
|
12. De
wiel Solo’s: Anja, Otto en Marieke Een “wiel” is een klein meertje, dat ontstaan is door water, dat na overstromingen achter de dijk is blijven staan. Het kan er door de kolkwerking bij de dijkdoorbraak vaak aardig diep zijn. Maar het is met wielen al hetzelfde als met veel andere zaken: wat vroeger nog heel gewoon was, daar durven we tegenwoordig nauwelijks meer aan te denken. Wij dachten er wel aan. |
|
13. Vergeten
zaken Zang: Ruth en Anja Het lijkt wel gelijke tred te houden: het verdwijnen van het dialect en het afnemen van kerkelijke gebruiken. In dit lied, uit de Nistelrooise revue Nie te geleuve brengen we beide situaties samen. We hebben er even aan gedacht om woorden en gebruiken uit te leggen, maar daarvoor is het boekje bij onze cd te klein. Vraag het aan oudere mensen, die weten het vast nog wel! |
|
14. Het
missaal Zang: Otto Dat het volgende lied ook uit Nie te geleuve komt, zal niemand verbazen. Wederom zullen velen van de ouderen er een hoop herkenning in vinden, terwijl aan de jongere generaties nog moet worden uitgelegd, dat een kerkboek of missaal een gebedenboek was met Latijnse (rood) en Nederlandse (zwart) tekst, dat de mensen meenamen naar de kerk. Otto, die zich voor deze gelegenheid Dorus noemt, vertelt erover. |
|
15. De
landverhuizers Solo Anja Een van de meest actuele problemen is dat van de grote hoeveelheden mensen, die in het rijke Westen hun toevlucht zoeken. Maar ook dit fenomeen is verre van nieuw: veldtochten, zoektochten naar voedsel en vluchten voor rampen zijn er altijd geweest. In het eerste couplet zijn de militairen aan het woord, daarna de zogenaamde economische vluchtelingen (noemden wij ze vroeger niet gewoon emigranten?) en tenslotte de asielzoekers. |
|
16. Maar
nu Zang: Sjef We hadden een melodie, want de tekst waarbij die oorspronkelijk was geschreven, beviel ons niet. Op die melodie werd het lied voor Sjef geschreven. Het is niet alleen lastig om een zo persoonlijke tekst te schrijven, die ook voor anderen dan alleen de direct betrokkenen interessant is, het is nog veel moeilijker om zo’n persoonlijke tekst ook zelf te zingen. We hebben het toch aangedurfd. |
|
17. Moe
maar niet voldaan Zang: Anja, Ton, Hans, Catharina Moe maar niet voldaan is het oudste lied van onze cd, maar het past nog steeds. Want wat hebben we al niet gewild, en wat is er uiteindelijk van terecht gekomen? Ja, we mogen niet ontevreden zijn, maar kun je dan voldaan zijn? Dit lied is voor al die idealisten, die het zo goed meenden en nu moeten constateren, dat zij weliswaar moe zijn gestreden, maar dat de strijd nog niet gewonnen is. |
|
18. Elke
dag is Nieuwjaar Zang: Marij, Ton, Ruth We zouden weinig optimistisch zijn, als we dit lied niet als slotnummer van de cd zouden opnemen. Een oproep om de toekomst ferm aan te pakken en daarmee niet te wachten tot morgen. De goede voornemens van nieuwjaar, van de nieuwe eeuw, van het nieuwe millennium, wanneer gaan we daar nu eens werk van |
