| |
 Media |
| |
Beter worden
Een jaar geleden werd ik benaderd om nieuwe muziek te schrijven ter gelegenheid van de opening van het Jeroen Bosch ziekenhuis. Ik was zeer vereerd met dit verzoek en het was een mooie kans om na ongeveer twintig operaties eens wat terug te doen voor de gezondheidszorg. Muziek maken is toch leuker dan premies betalen, dat is zo onpersoonlijk.
Of het in de sterren heeft gestaan weet ik niet, maar ik had de opdracht nog maar net binnen of ik belandde tot driemaal toe in het ziekenhuis. Het was wennen voor mij op de afdeling interne geneeskunde. Ze weten daar veel van je buik maar een blinde patiënt is toch heel andere koek. Alles om mij heen moet een vaste plaats hebben. Het urinaal, de bel om de zuster te waarschuwen, enzovoorts. Geregeld waren ze zoek, buiten beeld zogezegd. ‘Zuster ik wil niet zeiken maar ik moet zo plassen!’ ‘O ja, de urinaal staat nog op de vensterbank, ik zie hem zo staan.’
Ook bij de intake was het even wennen. De dokter wilde graag in mijn ogen kijken. Ik probeerde hem nog te waarschuwen: ‘Wat denkt u daarin te vinden? Bent u misschien op zoek naar de grote leegte?’ Ik had er als (kleuren)blinde niets van begrepen. Hij was op zoek naar het gele gevaar.
Douchen met al die slangen aan mijn lijf ging me in mijn eentje niet lukken. Maar: alle nadelen hebben zo hun voordelen. De oplossing: drie dagen achtereen met drie verschillende verpleegsters onder de douche. Jammer dat zij veel meer zagen dan ik.
En dan is er tot slot de ziektewet: wat een paradijs in het voorjaar. Ik heb zowaar een ziektewetbruin kleurtje gekregen. En ik ben niet alleen maar beter geworden, het heeft ook nog een leuke column opgeleverd.
Sjef van Rooij |
| |
|
| |
|
Nieuws 
Media 