Pleuntje

Foto: Pleuntje

Pleuntje werd geboren op 7 april 2002 en was voorbestemd om geleidehond te worden. Zij volgde haar opleiding in het Brabantse Dongen, nadat zij was opgegroeid in een puppy-pleeggezin en nog door het leven ging als Teuntje.

De eerste ontmoeting van Sjef met Pleuntje - zijn derde geleidehond na Queenie en Laska - was tijdens de cd-presentatie van Andersom in 2003 in de Durpsherd in Berlicum. De trainsters hadden Pleuntje hier mee naartoe genomen en toen al bleek, dat ze aardig gesocialiseerd was. Sjef had op dat moment nog weinig oog voor Pleun. Niet omdat hij blind is, maar omdat hij nog volop bezig was met het proces van afscheid nemen van Laska, waarover hij tijdens deze presentatie ook live zong: “We waren samen”.
Nadat Laska op 30 november 2003 was vertrokken naar haar gastgezin, -waar zij uiteindelijk op 10 april 2006 overleed,-  deed Pleuntje op 12 januari 2004 haar intrede in huize Van Rooij.
Hoe welkom ze daar was, blijkt wel uit het lied “Voor Pleuntje”, dat terecht zou komen op de 4de Cohda-cd Band uit 2005.

Pleuntje is uiteraard aanwezig bij alle optredens van Cohda, waarbij ze geregeld in het zonnetje wordt gezet. In 2006 beleeft de geleidehond haar filmdebuut tijdens de opnames van de mini-documentaire De Verbeelding, een portret van Sjef, voor Boschtion TV gemaakt door Josje van de Berk en Wessel Deckers. Met alle geduld van de wereld moet Pleun soms 4 keer een opname overdoen, maar ze slaagt hierin met groot gemak.
Het filmen beviel zo goed, dat er een heuse follow-up kwam in de vorm van een videoclip van het nummer Bosschenaar, waarbij Pleun weer prominent in beeld komt, al moet ze wel wedijveren met de Bossche bol van Sjef. De makers van de clip, Floris Verweij en Nick van der Sangen, beleven veel plezier aan de opnames en vooral aan de inbreng van Pleun, die er vrolijk op los rent in de Casinotuin in Den Bosch.

Nog geen twee maanden later krijgt Pleun een zware blessure. Tijdens een doldrieste renpartij op het kantoor van UWV, waar Sjef werkt, maakt een plotselinge schuiver een einde aan alle pret. Pleun blijkt haar poot zwaar geblesseerd te hebben: beide kruisbanden afgescheurd en de meniscus is ook zwaar beschadigd. Een operatie in een gespecialiseerde orthopaedische kliniek in Almkerk volgt en daarna een intensieve revalidatie van ruim 2 maanden in Hellevoetsluis. Maar wonder boven wonder keert Pleun terug in haar functie van geleidehond: in april 2007 kan zij voor het eerst sinds 3 maanden met haar baasje naar het werk in Heerlen.

Dat Pleun binnen UWV Heerlen beroemd is (de enige hond die er werkt) moge duidelijk zijn en dat werd onderstreept door een heus portret van haar in het UWV blad (U en UWV editie Heerlen met foto van Nicole Pluijmen-Vaessen).
Ook Studio Scala in Waalwijk, waar Cohda vanaf de 3de cd opneemt, is bekend terrein voor Pleun. Deze studio met geweldige technische faciliteiten is ook ideaal omdat Pleun er buiten vrijuit kan rondrennen: voor een hond blijft een studioruimte natuurlijk een volkomen oninteressante omgeving.

Queenie, Sjefs eerste geleidehond, kreeg al een plaatsje bij Cohda met het nummer Maar nu van de 1ste cd Maar nu/Mar nou uit 2001. Het hondenrepertoire is daarmee nog niet uitgeput: op de cd Band (ter ondersteuning van de geleidehonden-opleiding) staat Meer Dan Een Band en het lied M’n Maatje is nog niet opgenomen.
Cohda hoopt Pleuntje nog lang in haar gelederen te hebben!